De planken

    allemaal stukken

    van hemzelf

     even dik en

    allemaal recht,

    werden stuk

    voor stuk in

    dé werkplaats

    gelegd.

     Daar lag hij

    dan jarenlang

    op stapeltjes

    te drogen tot

    al zijn kracht

    zijn trots en eer

    was verdwenen,

    och zuchte hij

    stond ik nog

    maar in het bos

    van heden.

     

    Maar die tijd

    was voorgoed

    voorbij dat

    realiseerde hij

    zich snel,

    en door het

    lange liggen

    kon hij wel

    begrijpen,

    ik zal nooit

    meer op een

    boom gaan lijken.


    • Waardering
    • Hoeveel sterren geeft u dit artikel?