De Timmerman Hij

nam het instrument
ter hand en begon

te spelen over

toekomst en heden.

 Hij stond met

heel z’n verstand

te luisteren

naar het maaksel

van Zijn hand.

 

En de viool

hij wist nú zeker

één ding, ik

ben door de

vernedering

weer bruikbaar

luister, want

ik zing en

jubel het uit,

ik zing omdat ik

gestorven ben

mens wat een

verandering.

 

Het trotse hout

uiteindelijk aan

zichzelf gestorven

zal klanken

brengen van

de ‘nieuwe’

morgen.


 

Filippenzen 3:20-21